آدمایی که هر روز میبینمشون کسلم میکنن.
آدمایی که باهاشون دوستم حوصلهمو سر میبرن.
آدمایی که جزو حلقهی نکبتی خانوادهم هستن دچار تهوعم میکنن.
آدمایی که دوسشون دارم، میترسونندم.
آدمای خوب شرمندهم میکنن.
آدمای مهربون افسردهم میکنن.
آدمای مودب بددهنم میکنن.
آدما...
آدما ناامیدم میکنن.
