
استراتیو، اینجاییها به من میگویند سقوط کردهام، بدتر از قبل شدهام و اینجور چیزها. من هیچ چنین حسی نمیکنم. حالا دیگر دوست دارم به جای اینکه بجنگم سکوت کنم و بپذیرم و لبخند بزنم. دوران آه و ناله را خیلی وقت پیش پشت سر گذاشتم، و بعد هم دوران تحلیل و چارهجویی را، و بعدتر، دوران غم و غصه و افسردگی را. اگر نظر من را بخواهی، میگویم که اینها دوست دارند درد بکشند و تنها چیزی که مایهی ترحم است نیاز به شکنجه است. همین دیگر. خواستم بگویم من خیلی خوشبختم، استراتیو.