"خوشا به حال ماتمزدگان، زیرا تسلی خواهند یافت.
خوشا به حال تشنگان عدالت، زیرا سیراب خواهند شد"
بیقرار که میشدم، متی به من کرختی قشنگی میداد، امشب که باز رفتم سراغش، حالم را خوب نکرد. کهنه بود و تکراری. داروی همیشگی، این بار اثر نکرد.
تسلایی هست؟
پ.ن. اوه پسر! البته که هست! البته هست! حال آدم یهویی خوب میشود! :)
